به مناسبت فرارسیدن سالگرد خاله ای مهربان
هفته آینده اولین سالگرد خاله ای مهربانه که همچون مادر به من محبت داشت.
هیچگاه محبتهای مادرانه اش از ذهنم محو نمیشه.
بابای روژینا
نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن
ولی ای کاشبودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد
کاش بودیودستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیهاونبودنهایت میشد
کاش بودی تاسر به روی شانهای مهربانت میگذاشتم
ودردهایم رابه گوش تو میرساندم
بدون تو اینخانه دگر صفایی ندارد
من از مرگ عزیز خویش دلتنگم
نمی دانم چه باید کرد .
او رفت رفتنش آرام بود و ساکت
هر لحظه لحظه این سال با درد و اشک سپری شد
چشمانم را می بندم و
سالهای با او بودن را
مرور می کنم از نو
مبادا خاطره اش پاک شود از یادم
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی


به مناسبت فرارسیدن سالگرد خاله ای مهربان
